Η κολοκυθιά είναι ένα παιχνίδι που παίζεται με αρκετά άτομα που κάθονται κυκλικά. Καθένα από αυτά έχει ένα νούμερο.
Aυτό αποφασίζεται με διάφορους τρόπους όπως η ηλικία ή το ύψος ή τυχαία. Αυτός που έχει τον αριθμό 1 κάνει τη μάνα και ξεκινάει επιλέγοντας έναν αριθμό από αυτούς που αντιστοιχούν στους υπόλοιπους (για παράδειγμα το 4) και λέει «Έχω μια κολοκυθιά που κάνει 4 κολοκύθια». Τότε αυτός που έχει αυτόν τον αριθμό πρέπει να ρωτήσει «Και γιατί να έχει 4;».
Η μάνα θα πρέπει να ξαναρωτήσει «Και πόσα θέλεις να έχει;» και το άτομο με τον αριθμό να απαντήσει δίνοντας ένα άλλο νούμερο, διαφορετικό από το δικό του και τον αριθμό που έχει η μάνα. Αυτό μπορεί να συνεχίζεται μέχρι όσο πάει.
Κι αν απορείτε γιατί αναφέρομαι στο παιχνίδι αυτό, θα σας προκαλούσα να κάνετε αναγωγή σε αυτό που συμβαίνει στην υπόθεση της απεργίας πείνας του Πάνου Ρούτσι και τις απαντήσεις που έχει πάρει μέχρι στιγμής από κυβέρνηση και δικαιοσύνη (εγώ τα αναφέρω ξεχωριστά γιατί δεν είμαι κακόβουλος) σχετικά με το δίκαιο (νομικά και ηθικά) αίτημά του για την εκταφή της σορού του άτυχου γιου του για ταυτοποίηση και εξέταση.
Ο ένας δηλώνει αναρμόδιος, ο άλλος λέει ότι δεν έχει λάβει αίτημα, ο τρίτος λέει ότι ο αναρμόδιος είναι αρμόδιος, ο τέταρτος λέει ότι άλλο το αίτημα για ταυτοποίηση άλλο το αίτημα για εξέταση. Παίζουν δηλαδή την κολοκυθιά.
Και ο άνθρωπος αυτός βρίσκεται στην 10η ημέρα απεργίας πείνας και πλέον έχει και συνοδοιπόρους άγνωστους σε αυτόν ανθρώπους – τον Δημήτρη Οικονομόπουλο και την Αναστασία Τσαλαμίδα – που, δείχνοντας το μέγιστο της αλληλεγγύης τους, κάνουν απεργία πείνας μαζί του. Πόσο γενναίο εγχείρημα.
Στο σημείο του Άγνωστου Στρατιώτη υπάρχουν 3 άνθρωποι, γνωστοί μας πλέον, που ρισκάρουν τη ζωή τους για να μάθουν όλοι οι συγγενείς την αλήθεια. Δε νομίζω ότι έχει εγκλωβιστεί περισσότερο η κυβέρνηση παρά από αυτή την κίνηση.
Ο κόσμος συρρέει κατά δεκάδες κάθε μέρα δηλώνοντας την στήριξή του. Κι όμως εκείνη είναι ακλόνητη στην άρνησή της. Από μόνη της αυτή η στάση δηλώνει ενοχή. Γιατί αν δεν είχε κάτι να κρύψει, ποιος είναι ο λόγος που δεν συναινεί; Και τα ενδεχόμενα δεν είναι πολλά. Το μόνο που κάνει είναι να παίζει καθυστερήσεις.
Το ένα είναι να υποχωρήσει κάποια στιγμή άμεσα από τη δημόσια πίεση και το δεύτερο είναι να οδηγηθεί στο νοσοκομείο ένας από τους απεργούς και τότε με τη δημόσια κατακραυγή να αναγκαστεί πάλι να υποχωρήσει (δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα αφήσει τον όποιο άνθρωπο να καταλήξει) και να δούμε τι επιτέλους κρύβει. Σε κάθε περίπτωση νομίζω ότι ζούμε τις τελευταίες μέρες ενός δράματος και οι αποκαλύψεις θα είναι μεγάλες.
Φωτογραφία: Μαρία Γαλάτη
Διαβάστε επίσης:
Εσύ σε ποια πλευρά είσαι; Με τη Δικαιοσύνη ή με την συγκάλυψη;
Όλοι για τον έναν – Ο Πάνος Ρούτσι στην αγκαλιά μας (φωτορεπορτάζ)
Untoldgr, για ό,τι δεν σου λένε και ό,τι δεν σου δείχνουν.
