Η απεργία ηθοποιών – μουσικών – τεχνικών και το αίτημα για ΣΣΕ

Η υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας είναι ένα από τα πλέον δίκαια αιτήματα για κάθε κλάδο. Οι ηθοποιοί ζητούν τα αυτονόητα, όπως και οι τεχνικοί και μουσικοί των θεάτρων.

Οι ηθοποιοί, οι μουσικοί και οι τεχνικοί του θεάτρου έχουν ανακοινώσει απεργία για σήμερα 27 Δεκεμβρίου στις 19:00 (και τις 19:30 ανάλογα το κάλεσμα) στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου και Βουκουρεστίου. Οι παραγωγοί όχι μόνο αντιδρούν, αλλά έχουν δηλώσει πως θα υπάρξουν αντικαταστάσεις.

Οι αντικαταστάσεις είναι πολύ χειρότερες από κάθε απεργοσπασία και οι απεργοσπάστες είναι μισητοί σε κάθε κλάδο. Για να γίνει κατανοητό, υποτίθεται πως κάποιοι τεχνικοί και κάποιοι ηθοποιοί, αναλαμβάνουν να αντικαταστήσουν συναδέλφους τους – υπέρ των «αφεντικών» – για να μην χάσουν μια μέρα δουλειάς.

Μιας δουλειάς που δεν θα μπορούσε να γίνει εξαρχής χωρίς τους ηθοποιούς και τεχνικούς τους οποίους επέλεξαν και εμπιστεύτηκαν για την παράσταση, αλλά στους οποίους δεν θέλουν να εγκρίνουν Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Ένα πάγιο αίτημα για κάθε κλάδο.

Μάλιστα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον πως το ΣΕΗ (το οποίο εμπιστευόμαστε) κάνει λόγο για συμμετοχή 70% στην απεργία και οι παραγωγοί (που δεν εμπιστευόμαστε) κάνουν λόγο για πραγματοποίηση του 70% των παραστάσεων.

Το ΣΕΗ ζητά την υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, αμειβόμενες πρόβες με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη και αύξηση μισθού. Ο μισθός αυτός για την ιστορία δεν ανταποκρίνεται καν στην σημερινή ακρίβεια.

Μια εκ των χαρακτηριστικών ανακοινώσεων του ΣΕΗ

«Σχετικά με την αναλογική πληρωμή κατά τη διάρκεια των προβών: όπως όλοι εργαζόμενοι ξέρουμε οτι κατά τη διάρκεια των προβών γίνεται η πιο σκληρή εργασία των ηθοποιών (σε αντίθεση με τους εργοδότες μας που δεν ξοδεύουν ούτε ένα τζαουλ ενέργειας σε εργασία).

Η εργασία αυτή δεν γίνεται μόνο στο θέατρο αλλά και στο σπίτι, να μάθουμε λόγια, να κάνουμε έρευνα και ότι άλλο μπορεί ο καθένας να χρειάζεται. Αυτή η διαδικασία είναι ενιαία, δεν χωρίζεται σε μέρες και ώρες. Είναι αδιανόητο λοιπόν να πληρωνόμαστε με μεροκάματο και όχι με μισθό για όλη αυτή τη διαδικασία.

Η αλήθεια είναι ότι οι εργοδότες μας αρνούνται να μας πληρώσουν τις πρόβες γιατί κατά τη διάρκεια αυτή δεν έχουν εισιτήρια. Η απουσία μισθού που να καλύπτει τις βασικές ανάγκες κατά τη διάρκεια των προβών είναι που έχει οδηγήσει τους ηθοποιούς στο να πηγαίνουν στα γυρίσματα και να απουσιάζουν από τις πρόβες. Τι συμβαίνει δηλαδή; Ο εργαζόμενος δίνει προτεραιότητα στην εργασία από την οποία αμοίβεται.

Σχετικά με την ενδιάμεση μισθολογική κλίμακα για τους νέους ηθοποιους (τρία χρόνια από την αποφοίτηση, όπως μας είπαν στη συνάντηση). Η έμπνευση αυτή δεν είναι καινούρια. Την περίοδο των μνημονίων ΣΕΒ-ΓΣΕΕ και κυβέρνηση αποφάσισαν τον υποκατώτατο μισθό για νέους κάτω τον 27, κάτι το οποίο όπως έδειξε η πείρα δεν έριξε ούτε κατά το ελάχιστο τα ποσοστά της ανεργίας. Βαδίζοντας στα χνάρια τους η ΠΕΘ εκτιμάει ότι ένας εργαζόμενος σήμερα μπορεί να ζήσει με 800 ευρώ τη στιγμή που το κόστος ζωής έχει ανέβει κατακόρυφα. Έτσι με αυτό τον τρόπο θέλουν να ρίξουν ακόμα περισσότερο το μισθολογικό κόστος.

Σχετικά με τη διάρκεια και τις επαναλήψεις. Το σωματείο μας διεκδικεί σύμβαση με τρίμηνη διάρκεια, γιατί μόνο έτσι αντισταθμίζονται στο ελάχιστο οι συνέπειες που προκύπτουν από την εποχικότητα του επαγγέλματος. Με το σπάσιμο του τριμήνου δεν μειώνεται η ανεργία στον κλάδο παρά μόνο αυξάνονται τα κέρδη των επιχειρηματιών, αφήνοντας τους εργαζόμενους έκθετους για την υπόλοιπη σεζόν.

Σχετικά με την υπογραφή χαμηλότερου μισθού για τα “μικρά” θέατρα (ανεξάρτητα από τη νομική μορφή της επιχείρησης). Επαναλαμβάνουμε την πάγια θέση του σωματείου μας ότι η εργασία του ηθοποιού είναι ενιαία ανεξάρτητα από το αν δουλεύει σε ένα χώρο 500 ή 50 θέσεων. Το σωματείο μας στέκεται δίπλα στους συναδέλφους που για να μπορούν να συνεχίσουν να υπάρχουν ως μικροί ανεξάρτητοι δημιουργοί φτιάχνουν ομάδες και προσπαθούν να επιβιώσουν, γιατί ξέρουμε πολύ καλά ότι τα μικρά θέατρα, οι μικρές ομάδες πνίγονται από την απουσία επιχορηγήσεων, οι οποίες αντίθετα δίνονται αθρόα στις μεγάλες επιχειρήσεις του κλάδου, που άλλωστε για τη διεκδίκηση των επιχορηγήσεων έγιναν και ενώσεις.

Σχετικά με τη μισή αποζημίωση της ημέρας επιστροφής από ταξίδι. Η άρνηση της ΠΕΘ να δώσει τη μισή αποζημίωση που ζητάει το σωματείο για την ημέρα της επιστροφής είναι ουσιαστικά άρνηση να δώσει ένα ελάχιστο ποσό που καλύπτει τη διατροφή. Αρνούνται δηλαδή το αυτονόητο. Ότι ο εργαζόμενος ηθοποιός χρειάζεται να τραφεί.

Σχετικά με το επίδομα παιδιού. Το ΣΕΗ το έχει δεχτεί, ως επίδομα που θα δίνεται κάθε μήνα και όχι εφάπαξ, μιας και τα παιδιά δεν έχουν ανάγκη εφάπαξ, αλλά κάθε μέρα, κάθε μήνα. Αυτό άλλωστε είχε συμφωνηθεί και στη συνάντηση με την ΠΕΘ. Τον όρο εφάπαξ πρώτη φορά βλέπει το σωματείο μας στη συγκεκριμένη ανακοίνωση.

Δεκατρία χρόνια χωρίς σύμβαση είναι πολλά. Διεκδικούμε να μη γίνουν 14. Διεκδικούμε επιτέλους εργασιακά δικαιώματα. Διεκδικούμε συλλογική σύμβαση υποχρεωτική και επεκτάσιμη για όλο τον κλάδο και αυτό περνάει πρωτίστως από την υπογραφή με τις δύο μεγάλες εργοδοτικές ενώσεις.

Καλούμε την εργοδοσία να σταματήσει να σπείρει ψέματα και να μπλέκεται στις δημοκρατικές διαδικασίες του σωματείου μας. Για μια ακόμα φορά τους καλούμε να υπογράψουν τη σύμβαση που έχουμε συμφωνήσει. Τα θέατρα δεν τα κλείνουμε εμείς αλλά η εργοδοσία με την αδιαλλαξία της.

Όλοι οι ηθοποιοί την Πέμπτη 18/12 στη 13.00 στη γενική μας συνέλευση στο θέατρο Διάνα για να αποφασίσουμε το μέλλον του κλάδου.

Το θέατρο είμαστε εμείς!»

Τι αναφέρει ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος

«Το Σάββατο 27 Δεκέμβρη απεργούμε στα θέατρα μαζί με τους ηθοποιούς και τους υπόλοιπους εργαζόμενους στο χώρο του θεάτρου, ενάντια στην αδιαλλαξία των θεατρικών επιχειρήσεων.

Την απεργία έχει εξαγγείλει το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών και στηρίζουν όλα τα σωματεία εργαζόμενων στο χώρο του θεάτρου καθώς και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος Ακροάματος. 

Η απεργία γίνεται με στόχο να εξαναγκαστούν οι δυο μεγάλες εργοδοτικές ενώσεις στο χώρο του Θεάτρου, ΕΝΘΕΠΑ και ΠΕΕΘ, να προσέλθουν σε συζήτηση με το Σωματείο Ηθοποιών και να υπογράψουν Συλλογική Σύμβαση Εργασίας», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος.

Μήνυμα συμπαράστασης του Εμίρ Κουστουρίτσα προς τους απεργούς των ελληνικών θεάτρων. Μιλάει για την αβεβαιότητα της δουλειάς του ηθοποιού, την απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία.

Το «δικαίωμα» των «αφεντικών» στην υφαρπαγή της υπεραξίας από την εργασία των ανθρώπων του θεάτρου

Μια ταξικά συνεπής με τον ρόλο των εξουσιαστών της τέχνης ανακοίνωση βρήκε με ευκολία τον δρόμο της στη δημόσια σφαίρα. Μάλιστα μιλάει για το «δικαίωμα στην εργασία» των παραγωγών. Αυτών που έχουν υπερκέρδος από την εργασία τεχνικών και ηθοποιών και αρνούνται τα νόμιμα.

«Από το πρωί διακινείται η είδηση ότι τα θέατρα αύριο θα παραμείνουν κλειστά λόγω της απεργίας του ΣΕΗ και ότι οι θεατές θα πρέπει να ακυρώσουν τα εισιτήριά τους.

Διαμαρτυρόμαστε έντονα για τη διάδοση αυτής της γενικευμένης και ανακριβούς πληροφόρησης. Όπως σε κάθε απεργιακή κινητοποίηση, έτσι και τώρα, κάποια θέατρα θα παραμείνουν κλειστά, ενώ άλλα θα λειτουργήσουν κανονικά.

Τονίζουμε ότι όλοι οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα στην απεργία, αλλά εξίσου όλοι έχουν δικαίωμα στην εργασία.

Μια απλή επίσκεψη στις πλατφόρμες πώλησης εισιτηρίων αρκεί για να διαπιστωθεί ότι περίπου 70% των προγραμματισμένων παραστάσεων θα πραγματοποιηθούν κανονικά. Καλούμε, επομένως, το κοινό να ενημερώνεται υπεύθυνα από τις επίσημες πηγές και τις παραγωγές/θέατρα για τις συγκεκριμένες παραστάσεις που τους ενδιαφέρουν.

Η Ένωση Θεατρικών Παραγωγών – ΕΝΘΕΠΑ επιφυλάσσεται για κάθε νόμιμο δικαίωμα που απορρέει από τη διάδοση ψευδών ή παραπλανητικών πληροφοριών».

Μάλιστα ο Διονύσης Παναγιωτάκης, πρόεδρος του ΕΝΘΕΠΑ επέλεξε να βιντεοσκοπήσει ηθοποιούς που υπερασπίζονται το δικαίωμα στην απεργία. Αυτό που «σέβονται».

Περί απεργοσπαστών και αντικαταστατών

Όταν τα θέατρα δεν έχουν καν διανομές για περιπτώσεις ασθενείας ή εκτάκτων περιστατικών, είναι αστείο να υπάρχουν αντικαταστάσεις. Δηλαδή κάποιοι ηθοποιοί, τεχνικοί ή μουσικοί θα κληθούν να καλύψουν θέσεις ΑΠΕΡΓΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΤΟΥΣ.

Αν υπάρχει κόλαση και δεν είναι η ζωή στη Γη, σίγουρα υπάρχει ένα ειδικό μέρος τόσο για τους απεργοσπάστες, αλλά κυρίως για τους αντικαταστάτες.

Δηλαδή κάποιοι εργαζόμενοι δέχονται να δουλέψουν για μια και μόνο ημέρα, ως τσιράκια των αφεντικών, σαμποτάροντας τους συναδέλφους τους. Αυτό δεν έχει καμία, μα καμία αξιοπρέπεια. Βέβαια, οι απεργοσπάστες και η αξιοπρέπεια είναι λέξεις που δεν έχουν σχέση μεταξύ τους.

Πίσσα και πούπουλα.

Τελευταία άρθρα:

  • 39οΣυνέδριο ΓΣΕΕ – Κέρδισε ο Παναγόπουλος;
    Διάφορα

    39οΣυνέδριο ΓΣΕΕ – Κέρδισε ο Παναγόπουλος;

    Με την ολοκλήρωση των εργασιών του 39ου συνεδρίου, ένα κομμάτι του αστικού τύπου, εξέπεμψε το μήνυμα της επικράτησης, επανεκλογής κι ενίσχυσης του συνταξιούχου κι ελεγχόμενου προέδρου της ΓΣΕΕ.
    Διαβάστε περισσότερα
  • Για τον Γιάννη.
    Ματιές

    Για τον Γιάννη.

    Όταν μετακόμισα στο τελευταίο μου σπίτι, το 2019, στο διπλανό διαμέρισμα ζούσε μια τυπική ελληνική οικογένεια. Ο σύζυγος, ας τον πούμε Γιάννη για την ιστορία, η γυναίκα του και οι δύο γιοί τους, λίγο πάνω από τα είκοσι. Άνθρωποι που τους μαθαίνεις μετά από λίγο καιρό μόνο από τα βήματά τους στη σκάλα.
    Διαβάστε περισσότερα
  • 24/5 στην Τεχνόπολη: Συναυλία για την ασφάλεια των τεχνικών αφιερωμένη στον Γιάννη Αρτόπουλο
    Culture

    24/5 στην Τεχνόπολη: Συναυλία για την ασφάλεια των τεχνικών αφιερωμένη στον Γιάννη Αρτόπουλο

    Σπουδαίοι καλλιτέχνες συνεργάτες του Γιάννη ενώνουν τις φωνές τους με τους θεατές σε μια βραδιά αλληλεγγύης και μνήμης, που θα υπενθυμίσει για όλους μας ότι η ασφάλεια και η ανθρώπινη υπόσταση στον χώρο εργασίας είναι μη διαπραγματεύσιμες αξίες. 
    Διαβάστε περισσότερα
  • Το Κ*ΒΟΞ γιορτάζει 14 χρόνια ζωής
    Θέματα

    Το Κ*ΒΟΞ γιορτάζει 14 χρόνια ζωής

    Το κοινωνικό κέντρο Κ*ΒΟΞ συμπληρώνει 14 χρόνια λειτουργίας με δεκαήμερο εκδηλώσεων.
    Διαβάστε περισσότερα
  • Μαρία Παπαγεωργίου: από τη γη στην Ανδρομέδα
    Culture

    Μαρία Παπαγεωργίου: από τη γη στην Ανδρομέδα

    Φεύγοντας σκεφτόμουν ότι ανεβαίνω στις δρακολίμνες.
    Διαβάστε περισσότερα
  • «Οι θύτες τι φορούσαν;»
    Απόψεις

    «Οι θύτες τι φορούσαν;»

    Η κοινωνία θα επιμένει να ρωτά «τι έκανε εκείνη;» ή θα αρχίσει να ρωτά «τι έκαναν εκείνοι;»
    Διαβάστε περισσότερα