Μια από τις «ανάσες» του φετινού φθινοπώρου και χειμώνα ήταν η «Εντολή» της Διδώς Σωτηρίου διασκευασμένη από την Νάντια Δαλκυριάδου, όπου απομένουν μόλις 2 παραστάσεις στις 3 και 4 Ιανουαρίου.

Είναι μια πολύ καλή επιλογή για να μπει ο χρόνος με συγκίνηση, αγωνιστικό πνεύμα και υψηλό φρόνιμα για τους ιδεολογικούς μας προγόνους, όμως… όπως συζητούσαμε μετά την παράσταση με κάποιους από τους συντελεστές ελλοχεύει ο φόβος να υπάρχει ένας αυξημένος θυμός προς τους ιδεολογικούς απογόνους των δωσίλογων της μετεμφυλιακής Ελλάδας. Αυτό που βγαίνεις από ένα θέαμα και θέλεις να ξεσπάσεις ενάντια στην αδικία.

Η υπόθεση βασίζεται σε αυτοβιογραφικό υλικό της Διδώς Σωτηρίου και αφορά την σύλληψη, τις δίκες και την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη με πλαστές κατηγορίες από το αστικό κράτος.

Οι προκλήσεις της επιτυχημένης μεταφοράς στην παράσταση

Λαμβάνοντας ως δεδομένη την δυσκολία της μεταφοράς του βιβλίου της Διδώς Σωτηρίου με τα τόσα συνεπή αυτοβιογραφικά και βιογραφικά στοιχεία, της ίδιας και του Νίκου Μπελογιάννη αντίστοιχα, ώστε να κρατηθεί η παράσταση σε λογικά χρονικά πλαίσια, μπορούμε να πούμε πως δικαίως η Εντολή διανύει και κλείνει το δεύτερο έτος της.

Ένα από τα μεγάλα ατού είναι πως το ίδιο το έργο της Σωτηρίου και η επιτυχημένη μεταφορά της παράστασης, δεν μεταφέρει μόνο το κλίμα της εποχής, αλλά εμπεριέχει και την δημοσιογραφική κάλυψη της δίκης από τα μέσα της εποχής, έχει σημεία από τα πρακτικά με τα οποία καταδικάστηκε άδικα ο Νίκος Μπελογιάννης, περιλαμβάνει επιστολές και άρθρα εφημερίδων της εποχής, με αποτέλεσμα να δίνει ένα ρεαλιστικό πλαίσιο.

Η παράσταση μας συστήνει σε έξι μάρτυρες της αληθινής αυτής ιστορίας, όπου μέσα από την ζωή τους, μια ζωή στην παρανομία, όπου τους κυνηγούσε ολόκληρο το μετεμφυλιακό κράτος, την ώρα που μας μεταφέρει από τις πολιτικές συζητήσεις και διαφωνίες και την πρωτοφανή παγκόσμια πολιτική στήριξη υπέρ του Μπελογιάννη έως τους δρόμους της Αθήνας, τις δυσκολίες της επιβίωσης στην παρανομία και τις αίθουσες των δικαστηρίων των νικητών του Εμφυλίου.

Προσωρινών νικητών, καθώς ο αγώνας του Μπελογιάννη, οι προγενέστερες εξορίες με τα βασανιστήρια, οι φυλακίσεις και η τελική εκτέλεση από εκτελεστικό απόσπασμα με ψευδείς κατηγορίες, μετέτρεψε έναν μεγάλο άνθρωπο σε ιδέα που έφτασε στον θρύλο.

Η κίνηση των ηθοποιών και η ταχύτητα σε βάζει ξεκάθαρα στην ζωή στην παρανομία, την ώρα που οι ερμηνείες στέκονται στο ύψος των περιστάσεων με ευκολία, παρά την δυσκολία απόδοσης χαρακτήρων αυτού του διαμετρήματος. Είναι δουλεμένη παράσταση, κλείνει η δεύτερη σεζόν, δεν θα δείτε τίποτα λιγότερο από επαγγελματισμό και τους συντελεστές να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό.

Η έκπληξη και η αντιστοιχία με το σήμερα

Κρατήστε ως έκπληξη την στιγμή που μεταφέρεται ένα σχόλιο της Σωτηρίου για την Μεσόγειο ως ένα απέραντο νεκροταφείο ψυχών σε μια μεταφορά του σήμερα στο χθες και την σημερινή αντιλαϊκή υστερία σε όλη την Ευρώπη, σε μια εποχή που η Γηραιά Ήπειρος κινείται σε πολεμικούς ρυθμούς, πιο διχασμένη από ποτέ, σε αντιπαραβολή με την αντικομμουνιστική υστερία του 1950-1952.

Μοιάζει πολύ με μια φράση από το ντοκιμαντέρ Cover Up πως «καταρρέει ταυτόχρονα το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον». Στιγμές που δυνητικά μπορούν να αλλάξουν τον ρου της ιστορίας.

Αντίστοιχα μπορούμε να πούμε πως σήμερα κανείς δεν σέβεται τα μαθήματα ενός βάρβαρου παρελθόντος, με την ακροδεξιά να προελαύνει ξανά και την Αριστερά να παλεύει ενάντια σε κράτη, φανατισμό, τον καπιταλισμό και την αδυναμία συνεννόησης στις τάξεις της.

Αυτό το πλαίσιο, όταν ταυτόχρονα «καταρρέει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον», όπου δεν έχουν την παραμικρή σημασία οι καταδίκες ανθρώπων με όλα τα στοιχεία υπέρ τους και η δικαιοσύνη χρησιμοποιείται ως ακόμα μιας μορφής βία εναντίον του λαού, κάνει την Εντολή πιο επίκαιρη από ποτέ.

Σκηνοθετικό Σημείωμα

Γιατί σήμερα η ιστορία του Μπελογιάννη; Πιστεύω πως σήμερα, σε έναν κόσμο διαρκώς μεταβαλλόμενο ως προς τις αξίες και τα ιδανικά του, η ιστορία του Μπελογιάννη θέτει το υψηλό ερώτημα αν αξίζει να παραμείνει κανείς αλύγιστος, αμετανόητος και ανυποχώρητος τη στιγμή μάλιστα που η ήττα φαίνεται σίγουρη.

Η ιστορία του Μπελογιάννη είναι συγκλονιστική καθώς μας παρουσιάζει πως οι δυνάμεις που επικράτησαν στη μετεμφυλιακή Ελλάδα χρησιμοποίησαν κάθε τρόπο για να τον εξοντώσουν κι αυτός βάδισε προς το εκτελεστικό απόσπασμα με σταθερό βήμα, χαμογελώντας στη ζωή με περηφάνια.

Στο πρόσωπό του βλέπουμε μια γενιά που νίκησε την ήττα της. Νομίζω πως δεν είναι τυχαίο, ότι 70 χρόνια μετά από την εκτέλεσή του, η προσωπικότητα του Μπελογιάννη εμπνέει και συγκινεί.

Με το βλέμμα στραμμένο στο μεγάλο, το ωραίο, το συγκλονιστικό.

«Το μεγάλο, μου ‘γραφε, είναι να βρίσκεσαι μέσα στον αγώνα για μια καλύτερη ζωή, να αγωνίζεσαι στην πρώτη γραμμή. Όποιος δεν το κάνει, σέρνεται πίσω απ’ τη ζωή δειλά κι αναποφάσιστα. Το ωραίο είναι η δημιουργία και καθετί που πλουτίζει τη ζωή, η τέχνη, η επιστήμη. Το συγκλονιστικό είναι μια αγάπη σαν τη δική μας».

Συντελεστές

Διασκευή – Σκηνοθεσία – Δραματουργία: Νάντια Δαλκυριάδου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαρία Απατσίδου
Β’ Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελένη Παναγιωτακοπούλου
Σκηνικά – Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα
Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου: Μυρτώ Σταματοπούλου
Φωτισμοί: Γιώργος Ψυχράμης
Επιμέλεια Κίνησης και χορογραφία: Μαρίνα Μαυρογένη
Βοηθός χορογράφου: Μαριάννα Σολωμονίδου
Μουσική επιμέλεια και σύνθεση: Οδυσσέας Γκάλλιος
Σχεδιασμός Αφίσας: Στέφανος Μιχαηλίδης
Φωτογραφίες: Αγάπη Καλογιάννη
Τρέιλερ: Φανούριος Καζάκης, Αγάπη Καλογιάννη

Ηθοποιοί: Ξένια Αλεξίου, Ειρήνη Αμπουμόγλι, Άρης Μπαταγιάννης, Σταύρος Μόσχης,  Ήρα Ρόκου/Δώρα Χάγιου (διπλή διανομή), Δημήτρης Χατζημιχαηλίδης

Info: Τοποθεσία: Θέατρο Noūs – Creative space, Τροίας 34, Αθήνα

Ημερομηνία: Πρεμιέρα: Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2024, ώρα: 21.15. Ημέρες και ώρες: Σάββατο 21:15 και Κυριακή 20:15

Πληροφορίες: Τηλ.: 2108237333, 6944189698, 6943224305