Τον απόλυτο έλεγχο των πάντων φαίνεται πως θέλει να πετύχει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας τον τελευταίο καιρό, με ένα απ’ τα πρόσφατα νομοσχέδια της να αποδεικνύουν κάτι τέτοιο.

Σε περίπτωση που δεν το διαβάσατε ή δεν το είδατε πουθενά, πλέον το ΕΣΡ θα μπορεί να ελέγχει τι ανεβαίνει στο YouTube, θα κρίνει αν αυτό κάνει και θα μπορεί να επιβάλει πρόστιμα, να απαιτεί να κατέβουν βίντεο και να καλεί σε ακροάσεις.

Αλήθεια όμως, πόσο δημοκρατικό είναι αυτό;

Προσωπικά είμαι από τη γενιά που πρόλαβε το YouTube και τους YouTubers στην άνθιση τους, μεγάλωσα με αυτούς.

Έβλεπα Booyah, παρακολουθούσα Jeremy, γνώρισα παιχνίδια από τον 2J και απολάμβανα (δυστυχώς) το Μπραφ. Και όχι μόνο, κατανάλωνα καθημερινά πολύ YouTube.

Ναι το γνωρίζω, τα παραπάνω δεν είναι και η επιτομή της κουλτούρας, αλλά ρε διάολε είναι κάτι που σημάδεψε την εφηβεία μιας ολόκληρης γενιάς, με την πλατφόρμα αυτή να το κάνει ακόμα.

Απ’ την άλλη, αν κάποιος έκανε ένα βίντεο που (να το πούμε πρόχειρα) δεν ήταν για να ανέβει, τότε αμέσως μπορούσε να του κάνεις αναφορά, να το «πλακώσεις» στα κακά σχόλια και να θαφτεί. Τόσο απλά.

Και αυτό ήταν, τέλος όλα τα παραπάνω πλέον.

Τώρα, αν κάτι δεν αρέσει στο ΕΣΡ ή θα φάει πρόστιμο ή θα κατέβει.

Αλήθεια όμως, γιατί να γίνει αυτό;

Η πραγματικότητα είναι πως τα τελευταία χρόνια, με αποκορύφωμα το έγκλημα των Τεμπών, αρκετός κόσμος από τη χώρα μας πήγε προς το Internet και ενημερωνόταν απ’ αυτό.

Οι λόγοι πολλοί. Η τηλεόραση σιγά σιγά πέθαινε, τα ελληνικά κανάλια έχασαν την αξιοπιστία τους και φυσικά πολλοί ήθελαν να μάθουν όντως την αλήθεια και τη γνώμη κάποιου άλλου και όχι ενός τυπάκου που απλά θα περάσει τη γραμμή του εκάστοτε καναλάρχη.

Τα βίντεο που αποδεικνύουν τα παραπάνω είναι αρκετά. Αυτά που έκανε ο Eponimos για τα Τέμπη και τον Πορτοσάλτε, πολλά σχολιασμού από τον Jeremy και φυσικά το αλησμόνητο «Τρίγωνο της διαπλοκής» από τον Κοσμά Μαρινάκη.

Έτσι ο κόσμος ήθελε να ακούει για τα Τέμπη από ένα νέο άτομο που έλεγε ό,τι έβλεπε, να απολαμβάνει σάτιρα από έναν YouTuber που δεν είχε κάποιο κανάλι να του κάνει υποδείξεις και φυσικά ο κόσμος γούσταρε να ενημερώνεται για την οικονομία από έναν καθηγητή οικονομικών και ότι κάτι τυπάκια που πήγαν καρφί στα πάνελ από τα γραφεία της ΔΑΠ. Τόσο απλά…

Τώρα πλέον όμως οι παραπάνω δημιουργοί θα κρίνονται. Από ποιόν; Από την κυβέρνηση. Έτσι αν δεν αρέσει κάτι στους…. αρχόντους μας θα πέφτει. Τόσο απλά και δημοκρατικά.

Οι πρώτοι φυσικά που κλήθηκαν να καταθέσουν ήταν οι τράπερς, με αφορμή τους (απαράδεκτους) στίχους τους.

Βέβαια, στην καθαρά επικοινωνιακή κίνηση του ΕΣΡ βλέπει κανείς ότι μπαίνει σε εφαρμογή το μέτρο που ήθελε να περάσει προ πενταετίας. Να λογοκρίνει και τη μουσική, όποια και αν είναι αυτή.

Και μετά θα μπορεί να δώσει πρόστιμο στον Ζαραλίκο αν δεν αρέσει, θα μπορεί να κατεβάσει βίντεο του καθηγητή Κοσμά Μαρινάκη και θα κάνει ό,τι θέλει με τα βίντεο σχολιασμού που κάνει ο Eponimos.

Γιατί η τελευταία θέση στην ελευθερία του τύπου δεν είναι τίποτα μπροστά στον συνεχόμενο βιασμό της δημοκρατίας που γίνεται καθημερινά.

Και για να μην ξεχνιόμαστε, όλα τα παραπάνω έχουν υπογραφή. Νέα Δημοκρατία