Στιγμή 1η: Ο Καπερνάρος διαρρέει (μ’ ελεγχόμενη την κανονικότητα της διαδικασίας) τα νέα βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας των Τεμπών.

Στιγμή 2η: Μ’ αντανακλαστικά καλού δρομέα, κυβερνητικοί υπάλληλοι, αυλικοί, οπαδοί αλλά κι άνθρωποι μ’ ολωσδιόλου καλές προθέσεις (μέχρι αποδείξεως του εναντίου), έσπευσαν να μιλήσουν για την κατάρρευση ενός μύθου. Ενός ακόμα μύθου; Σε κάθε περίπτωση, η αλήθεια έλαμψε κι αυτό μόνο καλό μπορεί να κάνει στην υπόθεση ενός εγκλήματος για το οποίο προσφάτως όλοι κόπτονται: άλλοι κόπτονται, κι άλλοι «κόπτονται». Δεν μπορώ να μην υπενθυμίσω σ’ όλους αυτούς τους σπουδαίους γραφιάδες που από χθες ανακάλυψαν εκ νέου τα κοντά ποδάρια του ψέματος, ότι είναι συχνό, στην ανάγκη ενός δρομέα ν’ ακούσει την πιστολιά, να την ακούει προτού πατηθεί η σκανδάλη. Άκυρη εκκίνηση.

Το ζήτημα λοιπόν έχει ως εξής:

Αποτελούν τα βίντεο που παρελαύνουν από προχθές στα δελτία ειδήσεων και στα κοινωνικά δίκτυα… πιστολιά; Μάλλον όχι. Τουλάχιστον όχι ακόμα. Και το γιατί είναι προφανές, όσο κι ένα «μπαμ» που αντί για τον αφέτη, προήλθε από παιδικό πιστόλι με φελλό. Διόλου τυχαία δεν χρησιμοποιώ την παρομοίωση.

Καταρχάς, είναι μάλλον ξεκάθαρο πως, βίντεο που παραδίδονται σε στικάκι, είναι βίντεο που χρειάζονται έλεγχο γνησιότητας. Κι ίσως ναι, απαιτείται μεγάλη φαντασία για να υποθέσουμε ότι κάποιοι, έκοψαν κι έραψαν κατά πώς βολεύει τα πλάνα των εν λόγω βίντεο (παρόλα αυτά, θυμίζω εδώ ότι ο κομιστής κύριος Καπερνάρος, δεν είν’ εθελοντής σ΄ αυτή την ιστορία – πληρώνεται απ’ την εταιρία φύλαξης του σιδηροδρομικού δικτύου). Ίσως χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη φαντασία για να υποθέσει κανείς πως η εταιρία έστειλε βίντεο άλλου τρένου, άλλου χρονικού δρομολογίου, έστειλε άλλα βίντεο στον ανακριτή και τη δημοσιότητα. Ωστόσο, χρειάζεται αντίστοιχα μεγάλη φαντασία για να μπορέσει η ίδια η εταιρία να εξηγήσει πώς, αυτό που δεν υπήρχε στα αρχεία της δύο χρόνια πριν, τώρα όχι απλώς βρέθηκε αλλά προσφέρει κι εικόνα πρόσφορη για «ασφαλή» συμπεράσματα. Κι ακόμα δυσκολότερο θα είναι να μας εξηγήσει η εταιρία γιατί ισχυριζόταν τότε πως δεν έχει, αυτό που τώρα έχει.

Θα μου πεις, ακυρώνει η απόκρυψη στοιχείων από πλευράς της εταιρίας φύλαξης, τα ίδια τα στοιχεία που τώρα έρχονται στο φως; Όχι, όμως καθιστά την ίδια αναξιόπιστη. Άρα καθιστά πιθανώς αναξιόπιστο και το όποιο υλικό της, αν πρώτα δεν επιβεβαιωθεί η ειλικρίνειά του. Όχι απ’ το δημοσιογραφικό ένστικτο (ούτε φυσικά κι απ’ το φιλοθεάμον κοινό) αλλά απ’ τις αρμόδιες αρχές. Όμως, για χάρη της συζήτησης, ας δεχτούμε ως αληθινό το υλικό κι ας προχωρήσουμε παρακάτω.

Τρία βαγόνια εμφανώς άδεια

Οπότε; Οπότε κανένα παράνομο φορτίο, καθόλου εκρηκτικά, κανένα λαθρεμπόριο στο σιδηρόδρομο, σωστά; Μα τώρα στ’ αλήθεια, μιλάμε σοβαρά;

Δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν δεξαμενές κάτω απ’ τις λαμαρίνες στα τρία βαγόνια-πλατφόρμες; Δεν θα μπορούσε να υπάρχει δεξαμενή πάνω στην ίδια τη μηχανή; Δεδομένου πως μιλάμε για παράνομο φορτίο, η λογική της ασφάλειας πάει περίπατο: τέτοιες δεξαμενές θα μπορούσαν να φορτωθούν οπουδήποτε (πάντα σε σχέση και με το μέγεθός τους το οποίο είναι επίσης κανείς δεν γνωρίζει). Ωστόσο, επειδή δεν θέλω να το παίζω έξυπνος, πάμε στο βασικότερο ερώτημα: Όλοι αυτοί που με τόσο μεγάλη βεβαιότητα υποστηρίζουν σήμερα την «αθώωση» της εμπορευματικής αμαξοστοιχίας, είναι λοιπόν εξίσου βέβαιοι για το πόρισμα του ΕΜΠ; Αφήνω στη μπάντα τη Γάνδη, αφού προφανώς έχω αποφασίσει να εξετάσω το ζήτημα μονόπλευρα (και μάλλον από τη λάθος πλευρά του). Το Μετσόβιο λοιπόν, που όλοι περιμένουν και κανείς δεν αμφισβητεί. Αν το Μετσόβιο συμπεράνει πως δεν προκύπτει από έλαια σιλικόνης η φλόγα μετά τη σύγκρουση, τότε προφανώς θα ‘χει προκύψει από κάτι άλλο. Και, μ’ άδειες ή γεμάτες πλατφόρμες, αυτό το άλλο θα πρέπει κάπως να μεταφέρθηκε στον τόπο του εγκλήματος. Ως γνωστόν, τα εύφλεκτα υλικά δεν πετούν ελεύθερα στον αέρα της υπαίθρου. Ή μήπως πετούν, όπως άλλωστε κι ο γάιδαρος;

Αυτό που θέλω να πω, και νιώθω τρομερή αμηχανία που χρειάζεται να το πω, είναι πως τα Τέμπη δεν είναι πεδίο κατάλληλο για επιπόλαια συμπεράσματα. Ένθεν και ένθεν επιπόλαια. Κι η ανάγκη κάποιων να πείσουν την κοινή γνώμη πως τίποτα απ’ όσα υποθέτει κι υποπτεύεται δεν είναι αληθινό, χαρακτηρίζεται τουλάχιστον ύποπτη. Όχι επειδή αποκλείεται να είναι όντως «αθώο» το τρένο των εμπορευμάτων (παρόλο που κάτι τέτοιο απαιτεί μια σειρά πολλών, απίθανων συμπτώσεων). Μα ακριβώς επειδή το ψέμα έχει κοντά ποδάρια, και συχνά φωνάζει πολύ για να τ’ ακούσεις…

Διαβάστε επίσης:

Ναυάγιο της Πύλου: «Να γίνει η δίκη στο Ναυτοδικείο, στη φυλακή οι δολοφόνοι!» – Κάλεσμα της ΚΕΕΡΦΑ σε συλλαλητήριο την Πέμπτη 6/2

Βασίλης Δημάκης: Ο άνθρωπος που νίκησε το άθλιο σωφρονιστικό σύστημα

Οι κυβερνήσεις έβλεπαν τα τρένα να περνούν – Ιστορίες για το πιο ασφαλές μέσο