Την ίδια στιγμή που χιλιάδες φωνές ανά τον κόσμο ζητούν παύση πυρός και διεθνή λογοδοσία, η ελληνική κυβέρνηση επιλέγει να στοχοποιεί εκείνους που τολμούν να φωνάξουν «Λευτεριά στην Παλαιστίνη».
«Άνοιξα την πόρτα και τους είπα πάμε. Λίγα μέτρα πιο κάτω από το σπίτι και ελάχιστα λεπτά μετά η Έλλη παρουσίασε αστάθεια μέσα στο σπίτι και άρχισε να σπαρταρά. Δεν μπορώ να περιγράψω άλλο συγγνώμη. Ακολούθησαν σκηνές φρίκης».
Ακόμη ένα έγκλημα πολέμου συντελέστηκε από το Ισραήλ εις βάρος άμαχου πληθυσμού. Ένα κοριτσάκι που ψάχνει την οικογένειά του στις φλόγες, θα μας στοιχειώνει για πάντα.
Η κυβέρνηση δεν μπορεί να μιλά με δύο γλώσσες για το ίδιο δράμα. Δεν μπορείς να στηρίζεις τους βομβαρδισμούς και ταυτόχρονα να «λυπάσαι» για τα θύματα. Δεν μπορείς να καμαρώνεις για τις σχέσεις με το Ισραήλ ενώ δεκάδες χιλιάδες παιδιά στη Γάζα πεθαίνουν από πείνα και βόμβες.
Λίγο πριν συμπληρωθούν τα δύο χρόνια από το ναυάγιο της Πύλου, με την βύθιση και μη προσφορά βοήθειας από πλευράς Λιμενικού ασκήθηκε η αυτονόητη ποινική δίωξη από το Ναυτοδικείο, με κατηγορητήριο που αφορά και κακουργήματα.
Πώς τα φέρνει καμιά φορά η ζωή και δεν μεταφράζονται κρίσιμες δικογραφίες; Η υπόθεση του Predator είναι πλέον μια από αυτές με ορατό τον κίνδυνο παραγραφής από την 1η Ιουνίου.
Το διακύβευμα δεν είναι μόνο γεωπολιτικό. Είναι πρωτίστως ανθρώπινο.
Ένα πολυτελές resort, μια φυτεία-κολαστήριο για 176 σκλάβους, το οποίο διαφημίζονταν ως «το ιδανικό μέρος για το γάμο των ονείρων σου», έγινε στάχτη. The roof, the roof, the roof is on fire
We don’t need no water, let the motherf*cker burn
Burn motherf*cker, burn.
Ο πολεμιστής Τουπαμάρο περνά στην αιωνιότητα και πλέον μπορούν να τον θάψουν κάτω από ένα δέντρο με την τρίποδη σκυλίτσα του Μανουέλα.