4 Οκτωβρίου, 2026
Ζούμε την απόλυτη χυδαιότητα. Ζούμε στην απόλυτη χυδαιότητα. Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι «συνάδελφος». Ή έτσι νομίζει.
Στήλη Άλατος: Η αλεπού και τα κρεμαστάρια
Ο Καμύ έλεγε: «Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει».
Η γνωστή παροιμία λέει ότι «όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια». Στην περίπτωσή μας δεν τα κάνει κρεμαστάρια, απλά δεν τα φτάνει. Κι επειδή δεν τα φτάνει ρίχνει τόνους λάσπης.
Θα μου πείτε «μιλάς με γρίφους γέροντα» και θα κρατήσω το «γέροντα» κατά το «Γερούν γερά» και θα λύσω τον γρίφο. Υπάρχει μια μεγάλη μερίδα κόσμου που δεν μπορεί να αντιληφθεί με βάση το «αξιακό της σύστημα» πώς κάποιοι άνθρωποι αποφασίζουν να ξεβολευτούν από την -κατά τα άλλα υπέροχη- καθημερινότητά τους και να παλέψουν για υψηλά ιδανικά και «πιστεύω». Όπως είναι η δικαιοσύνη, η ειρήνη, ο αφοπλισμός, η ανθρωπιά, η ισοτιμία και η αξιοπρέπεια. Και να ρισκάρουν την ίδια τους τη ζωή γι’ αυτά.
Δίχως να έχουν να κερδίσουν κάτι από όλα αυτά, παρά μόνο να έχουν ήσυχη τη συνείδησή τους ότι αντιστέκονται στη σαπίλα, τη διαφθορά και τον εξευτελισμό της ανθρώπινης διάστασης. Τους φαίνεται παράλογο που δεν ζητάνε κάτι άλλο. Δε ζητάνε μίζες, ποσοστά, κέρδη, αυτά τα απλά και καθημερινά πράγματα για κείνους.
Για κείνους που το μεγαλύτερο αντιστασιακό (sic) τους επίτευγμά τους μπορεί να ήταν να φύγουν από το σπίτι τους για σπουδές στο εξωτερικό ή να κάνουν κάθε χρόνο νηστεία τις μέρες του Πάσχα. Αυτό λοιπόν που δε μπορούν να αντιληφθούν το πολεμάνε. Με τα μέσα που εκείνοι ξέρουν και έτσι έχουν μάθει όλα αυτά τα χρόνια. Αποδομώντας το. Υποβαθμίζοντάς το. Με δόλια μέσα. Όμως όλοι αυτοί οι άνθρωποι που πήγαν είτε με τον στολίσκο για να σπάσουν τον κλοιό του παρακράτους στην Γάζα ή κάνουν απεργία πείνας για το αυτονόητο δικαίωμα στην αλήθεια, δεν περιμένουν επιβεβαίωση από κανέναν που δεν αντιλαμβάνεται την έννοια της θυσίας.
Είναι «εντάξει» με τους εαυτούς τους, αλλά ψάχνουν τη δικαίωση. Και μεταξύ μας την έχουν βρει. Πρώτα και κύρια μέσα τους. Κι ευτυχώς δεν είναι μόνοι. Έχουν κι άλλους ανθρώπους που τους στηρίζουν και τους δίνουν δύναμη. Και ενώνουν τις φωνές τους μαζί με τα δίκαια αιτήματά τους. Μαζί, στην σωστή πλευρά της ιστορίας. Ο Καμύ έλεγε: «Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει».
Διαβάστε επίσης:
