Η Εθνική Πινακοθήκη αποφάσισε την απομάκρυνση από το δάπεδο των έργων τέχνης που έπεσαν θύματα βανδαλισμού από τον βουλευτή του θρησκευτικού κόμματος ΝΙΚΗ Νίκο Παπαδόπουλο.

«Σας ενημερώνουμε ότι με γνώμονα την ασφάλεια της Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτσου, των έργων τέχνης, των εργαζομένων και των επισκεπτών, καθώς και την αποκατάσταση της εύρυθμης θεσμικής λειτουργίας, τα έργα τέχνης του Χριστόφορου Κατσαδιώτη τα οποία παρουσιάζονταν στην έκθεση “Η Σαγήνη του Αλλόκοτου” απομακρύνθηκαν από το δάπεδο με τη σύμφωνη γνώμη του καλλιτέχνη (σ.σ. σε πολλά εισαγωγικά)», όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Αρχικά, τόσο η Εθνική Πινακοθήκη όσο και ο καλλιτέχνης Χριστόφορος Κατσαδιώτης, είχαν αποφασίσει τα βανδαλισμένα έργα τέχνης να παραμείνουν στο δάπεδο ως εικαστική παρέμβαση, «για να θυμίζουν τον τόπο του εγκλήματος και ότι έγινε ένα έγκλημα προς τη δημοκρατία» όπως είχε δηλώσει ο εικαστικός στην «Εφημερίδα των Συντακτών», τελικά αποφασίστηκε η απομάκρυνσή τους.

Οι ιθύνοντες της Εθνικής Πινακοθήκης, ο εικαστικός αλλά και οι εργαζόμενοι είχαν δεχθεί εκατοντάδες απειλές κατά της σωματικής τους ακεραιότητας, απειλές οι οποίες δεν προτίθεται να διερευνηθούν, ως κλείσιμο του ματιού στους σκοταδιστές που πιστεύουν πως το θρησκευτικό τους συναίσθημα, το οποίο «προσβάλλεται» υπερισχύει του Συντάγματος.

Είναι η Ελευθερία της Τέχνης ηλίθιε

Παρότι στα κοινωνικά δίκτυα και την πανελλήνια αρθρογραφία, πολλοί βγήκαν να μιλήσουν για την Ελευθερία της Τέχνης η οποία προστατεύεται από το Σύνταγμα, η Εθνική Πινακοθήκη, το υπουργείο Πολιτισμού και συνεπώς η κυβέρνηση απέτυχαν να προστατέψουν αυτό το ύψιστο δικαίωμα.

‘Αρθρο 16 του ισχύοντος Συντάγματος: (Παιδεία, τέχνη, επιστήμη)

H τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση του Kράτους. H ακαδημαϊκή ελευθερία και η ελευθερία της διδασκαλίας δεν απαλλάσσουν από το καθήκον της υπακοής στο Σύνταγμα.

Η Ελευθερία της Τέχνης προστατεύονταν ακόμα και στο Σύνταγμα του 1927 στο άρθρο 21.

«Η τέχνη και η επιστήμη και η διδασκαλία αυτών είναι ελεύθεραι, διατελούν δε υπό την προστασία του Κράτους το οποίο συμμετέχειν εις την επιμέλειαν και την εξάπλωσιν αυτών» 

Αντιθέτως το Σύνταγμα του 1952 δεν περιείχε ειδική διάταξη για την ελευθερία της τέχνης, η οποία παρέμενε συνταγματικώς απροστάτευτη. Απροστάτευτη έμεινε η Τέχνη έως την Μεταπολίτευση.

Οι θεούσες της τηλεόρασης και οι άνδρες με τα μαύρα

Όποιος έχει την παραμικρή ιδέα από την ελληνική τηλεόραση, γνωρίζει πως οι περισσότεροι παρουσιαστές και παρουσιάστριες αυτής είναι θεούσες. Ειδικά αυτοί των μεσημεριανών. Αν όχι πραγματικά και ηθικά, το κάνουν για λόγους τηλεθέασης.

Θεσμικά, κανείς δεν αντέδρασε (ΕΣΗΕΑ, ΕΣΡ) ούτε στην Τσιμτσιλή, ούτε στην Καινούργιου, ούτε στην Τσολάκη, οι οποίες καταδίκαζαν την βία του βουλευτή της ΝΙΚΗΣ, αλλά ξέπλεναν ταυτόχρονα την επίθεση, τον βανδαλισμό και τον σκοταδισμό, λέγοντας πως αυτά τα έργα «τις προσβάλουν».

Αυτό δεν είναι γνώμη και άποψη, είναι προτροπή ενάντια σε συνταγματικά προστατευόμενες ελευθερίες. Και όταν μια γνωμούλα στέκεται απέναντι σε ελευθερίες που προστατεύονται από το Σύνταγμα, η απάντηση είναι μια: Δεν δίνουμε δεκάρα για το αν «προσβάλλεστε».

Οι «άνδρες με τα μαύρα», το παπαδαριό της χώρας και φορέας εξουσίας, όχι μόνο πήραν θέση ενάντια στο Σύνταγμα της χώρας, αλλά άσκησαν δημόσια πιέσεις για το κατέβασμα της έκθεσης.

Εξ αφορμής της εκθέσεως έργων ζωγραφικής με τίτλο «Η Σαγήνη του Αλλόκοτου – Ενδιάμεσος Χώρος», η οποία φιλοξενείται στην Εθνική Πινακοθήκη, η ΔΙΣ εξέφρασε την λύπη της για το περιεχόμενο συγκεκριμένων έργων της εν λόγω εκθέσεως και αποφάσισε να ενεργήσει τα δέοντα προς την Ελληνική Κυβέρνηση»

Η τέχνη δεν προσβάλει – Οι συνταγματικά κατοχυρωμένες ελευθερίες προσβάλλονται

Η τέχνη δεν προσβάλει. Η τέχνη εξημερώνει, εκπαιδεύει, καλλιεργεί, βάζει προβληματισμούς, σοκάρει, αλλά δεν προσβάλει. Αυτό που μπορεί να προσεβλήθη ήταν ο θρησκευτικός φανατισμός ανθρώπων με δύναμη και εξουσία, κάτι που η κυβέρνηση τοποθέτησε πάνω από το Σύνταγμα.

Η απόφαση δεν ανήκει στην διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης Συραγώς Τσιάρα. Τυπικά ναι, πρακτικά μετακυλίεται άν(ι)ωθεν. Οι απειλές και οι επιθέσεις που δέχθηκε το προσωπικό της Πινακοθήκης, έπρεπε να έχουν μια και μόνη απάντηση: την θεσμική, πολιτική και συνταγματική προστασία και θωράκιση της Ελευθερίας της Τέχνης.

Για αυτό και η ευθύνη ανήκει εξ ολοκλήρου στην κυβέρνηση στο ανώτατο επίπεδο: στους Μενδώνη και Μητσοτάκη. Μια θεούσα και έναν πολιτικό καιροσκόπο δίχως αρχές, όπως είναι ο πρωθυπουργός.

H Αποστροφή του Αλλόκοτου Άδειου Τοίχου

Δεν ζητάμε, δεν προτείνουμε, αλλά απαιτούμε, τα έργα να τοποθετηθούν ξανά στην Εθνική Πινακοθήκη σε πείσμα των σκοταδιστών και προς επίρρωση των Συνταγματικών διατάξεων που τις προστατεύουν.

Εναλλακτικά ας συσταθεί επιτροπή λογοκρισίας της Τέχνης με την Τσιμτσιλή, τον Ιερώνυμο, τον Βελόπουλο, τις επιστολές του Ιησού, την Τσολάκη, τις μαγικές παντόφλες του Παΐσιου και το σκήνωμα του Άνθιμου. Όπως επί επταετίας υπήρχαν επιτροπές λογοκρισίας.

Όμως η τέχνη και οι υποστηρικτές της θα νικούν πάντα.

Υ.Γ. Η αυτοπροσδιοριζόμενη ως προοδευτική αντιπολίτευση οφείλει να θέσει επιτακτικά ζήτημα συνταγματικής προστασίας της Τέχνης και άμεσης απαίτησης αναστήλωσης των έργων. Επιτακτικά και όχι προσχηματικά.

Υ.Γ.2 Ευχαριστούμε θερμά τον κύριο Δημήτριο Ρέπα για την ευγενική παραχώρηση των φωτογραφιών.

Υ.Γ.3 Συγχαίρουμε τους προοδευτικούς συναδέλφους και όσους με δημόσιο λόγο θέτουν ζήτημα αποτυχίας της συνταγματικής προστασίας της Τέχνης.