Βρήκα το βιβλίο από έναν ιδιώτη που το πουλούσε 2 ευρώ στο Facebook. Οι εκδόσεις Space δεν υπάρχουν εδώ και πολλά χρόνια αλλά είναι κάτι σαν θρύλος για τους λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας και του crime. Το βιβλίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις στα ελληνικά σε μετάφραση του Θωμά Μαστακούρη το 1993. Το διάβασα στον Κάβαλο Λευκάδας.

Σε έναν κόσμο που ο ήλιος του ψυχορραγεί έχοντας ίσως λιγότερα από 100 χρόνια ζωής, ο Κουζέλ είναι ένας Οδυσσέας της κακιάς ώρας. Κουτοπόνηρος, μπαγαπόντης με όλη τη σημασία της λέξης, κακομούτσουνος, γκαφατζής, γκαντέμης αλλά ξεκάθαρα survivor. Εξορισμένος σε μια ακτή ενός ερημικού νησιού από τον μάγο Γιοκονού ξεκινάει το ταξίδι της επιστροφής με σκοπό την εκδίκηση. Κάθε κεφάλαιο και μια περιπέτεια, κάθε σελίδα και ορισμένοι θανάσιμοι εχθροί. Θανάσιμοι για όλους εκτός απ’ τον καλοπερασάκια, εαυτούλη, χρηματολάγνο, λάγνο γενικά, Κουζέλ.

Ωραία γραφή, μετάφραση που ρέει κάνοντας το κείμενο οικείο, ήρωας που δεν ξεχνάς εύκολα, αστείο που φορές-φορές σε κάνει να γελάς δυνατά. Σαν να διάβαζα κάτι που πριν είχα δει την ταινία του ή το είχα διαβάσει σε κόμικ. Και δεν το λέω για κακό. Κάθε άλλο, δεν είναι καθόλου εύκολο να σου δίνει κάποιος με λέξεις στο πιάτο τις εικόνες ενός κόσμου από την αρχή.

*Δεν είμαι βιβλιοκριτικός (μακριά από εμένα τέτοιες ιδιότητες), δε γράφω κάνοντας φιλολογική ανάλυση, δε θα μπω ποτέ στην επιτροπή της σουηδικής ακαδημίας να επιλέγω τα Νόμπελ της χρονιάς. Διαβάζω (όταν με αφήνουν δουλειές, διάθεση και καθημερινότητα) και πολλές φορές γράφω δυο τρεις παραγράφους για την αίσθηση που μου άφησε αυτό που διάβασα. Λατρεύω την επιστημονική φαντασία, σιχαίνομαι την ιαπωνική λογοτεχνία, αγαπώ την ιστορία και τις επιστήμες αλλά εν τέλει διαβάζω τα πάντα. Έτσι, πότε για να ερωτεύομαι και πότε για να τσατίζομαι.

Φωτογραφία: Μαρία Γαλάτη