Μήπως είναι ώρα ο «κανένας» να κερδίσει τις εκλογές;
O πολίτης πήγε, περίμενε στην ουρά, μπήκε στο παραβάν, αντιμετώπισε την κατάσταση σοβαρά. Κι απλώς επέλεξε… κανέναν!
Απόψεις
Όμως οι δρόμοι ποτέ δεν ξεχνάνε…
«Σημασία δεν έχει τι πιστεύουν για σένα όταν πηγαίνεις κάπου, αλλά πώς σε θυμούνται όταν φεύγεις».
Τέλος τα καρπούζια: Παλαιστίνη, Παλαιστίνη, Παλαιστίνη!
Δεν είναι καρπούζι. Δεν είναι φόρεμα. Δεν είναι μαντίλι. Είναι η Παλαιστίνη. Και ματώνει…
Δικαιοσύνη επιλεκτική: Μήπως θα ‘ρθει και η σειρά σου;
Όταν όλα εξισώνονται, όταν όλοι κρίνονται με τον ίδιο τρόπο, όταν όλα κρίνονται από την αντίληψη κάποιου τρίτου για το καλό και κακό, όταν όλα κρίνονται βάσει νόμου υποκειμενικά, μήπως κινδυνεύει και η δικιά σου ελευθερία;
H Mαρίνα μάς έδειξε ότι μπορούμε επιτέλους να αγαπηθούμε γι’ αυτό που είμαστε
Η Μαρίνα Σάττι έριξε με ταλέντο, θάρρος και αυτογνωσία τη «ζαριά» της κι έκανε θρύψαλα τον παραμορφωτικό καθρέφτη του νεοελληνικού μας μεγαλοϊδεατισμού.
Καφεδάκι να κεράσω;
Συνεχίζονται οι ανατιμήσεις και η έλλειψη πλαφόν στα πάντα.
Εσείς που καπηλεύεστε τις νεκρές αδελφές μας
Εσείς που μιλάτε για τον φόβο που δεν θα βιώσετε ποτέ.
Ψυχιατρικοποίηση της γυναικοκτονίας: μια νέα «γραμμή Μπαλάσκα»
Ο θύτης παραμόνευε. Την πλησίασε έξω απ’ το τμήμα. Τη μαχαίρωσε πέντε φορές. Κατόπιν αυτοτραυματίστηκε. Σήμερα ωστόσο, προέκυψε μια πρόταση ακόμα: Ζήτησε αμέσως τη μεταφορά του στο ψυχιατρείο. Γιατί;
Υπόθεση Κολωνού: Ερωτευμένος με μια δωδεκάχρονη μπορείς να είσαι μόνο στα δώδεκά σου!
Καταθέσεις όπως του Μίχου ανοίγουν την πόρτα στην κανονικοποίηση της παιδικής κακοποίησης, και μαζί της ανοίγουν τα στόματα της ακροδεξιάς.