Διαπραγματεύσεις με την δολοφονία του διαπραγματευτή
Ο ισραηλινός τρόπος διαπραγμάτευσης έγινε για ακόμα μια φορά σαφής, με την δολοφονία του Ισμαήλ Χανίγια, του προέδρου του πολιτικού γραφείου της Χαμάς, στα βόρεια προάστια της Τεχεράνης.
Ο ισραηλινός τρόπος διαπραγμάτευσης έγινε για ακόμα μια φορά σαφής, με την δολοφονία του Ισμαήλ Χανίγια, του προέδρου του πολιτικού γραφείου της Χαμάς, στα βόρεια προάστια της Τεχεράνης.
Πολλοί προφήτες έκαναν τις λογοτεχνικές προβλέψεις τους για τον αυταρχισμό του μέλλοντος. Ο Όργουελ, με μπόλικη διορατικότητα θέλησε τον άνθρωπο να υποκύπτει στους χειρότερους φόβους του. Ο Χάξλεϊ, ίσως μ’ ακόμα περισσότερη, έκανε όπλο του δικτάτορα την ηδονή. Κι ο Ουμπέρτο Έκο (στον πιο διάσημο αφορισμό του) έβαλε στη θέση του άρματος μάχης την τηλεόραση. Ως συνήθως, η πραγματικότητα ξεπέρασε ξανά τη φαντασία των ιδιοφυών.
Αν όλοι μας κριθούμε όπως ο Ρουβίκωνας, είμαστε πιθανότατα όλοι τρομοκράτες.
Κάποτε ήμασταν “γκαρσόνια της Ευρώπης” και μας χάλαγε. Ο Έλληνας ο σωστός, ο ακάλυπτος, ο μπον βιβέρ, ο γκρικ λόβερ κι ο ταρτούφος των κουτόφραγκων, πώς θα μπορούσε να ‘ναι το γκαρσόνι τους; Ο υπηρέτης; Ο νεαρός του πουρμπουάρ; Κι ενώ καθόλου ντροπή δεν είναι (ούτε κακή πολιτική) να ‘χεις για βασική βιομηχανία σου τον τουρισμό, η Ελλάδα σ’ ένα τέταρτο του αιώνα, αντί να γίνει από “γκαρσόνι” σερβιτόρος, και ξενοδόχος, και τουριστικός πράκτορας, διάλεξε να ποντάρει σ’ όσα ήξερε. Κι άρα ξανά δυο δρόμους έχεις: ή θα ‘σαι ο ακάλυπτος, ή θα ‘σαι ο υπηρέτης…
Σαν σήμερα, στις 20 Ιουλίου του 2001, ο Κάρλο Τζουλιάνι δολοφονήθηκε στη Γένοβα, σε μια μάχη ενάντια στον άκρατο νεοφιλελευθερισμό που αναδύονταν από τον καπιταλισμό και την «παγκοσμιοποίηση».
Την είδαμε στο CNBC. Το είδαμε στους New York Times. Το είδαμε στον Guardian και στο CBS. Το είδαμε πολλές φορές γραμμένο στ’ αγγλικά. Στα ελληνικά πάλι, ελάχιστες. Κι όμως, είναι μια πρωτιά ελληνική – τόσο ελληνική όσο κι η φέτα, η ρετσίνα και τα έπη του Ομήρου. Είμαστε η χώρα της εξαήμερης εργασίας. Κι ας μην το πολυλέμε…
Ναι, η Ελλάδα παραμένει συντηρητική και μ’ αθεράπευτη αρτηριοσκλήρωση. Όμως η Ελλάδα τα βήματά της θα τα κάνει.
Γι’ ακόμα μια φορά λοιπόν, εν έτει 2024, πρέπει να κάνουμε κέρματα την “αντρική” συμπεριφορά…
Από το πρωί τρεντάρει στο Χ to hashtag #Η_πρωτη_φορα_που_με_παρενοχλησε_αντρας. Ένα ορμητικό ποτάμι εξομολογήσεων. Ναι, όλες έχουμε παρενοχληθεί ανήλικες.