Νομίζω ήρθε η ώρα να καταρρίψουμε τον μύθο του εθελοντισμού μια για πάντα. Δε γίνεται φίλε μου εσύ όποτε θέλεις να βοηθάς και όποτε θέλεις όχι. Να επιλέγεις δηλαδή τις μάχες που θα δίνεις, όποτε σου καπνίσει. Το σπίτι εννοώ...
Κάθε του δήλωση είναι και ένα ακόμα βήμα για να δείξει πόσο δεν μασάει. Είναι σαν τον μποξέρ που προκαλεί τον αντίπαλο να του πετάξει κι άλλο τα μάτια έξω. Έλα ρε δεν σε φοβάμαι. Άκου τώρα την επόμενη μαλακία. Τι δεν σε επηρέασε; Πάμε για την επόμενη. Και ξανά. Και ξανά. Ανοσία. Και βγαίνει και μιλάει για παντός επί στητού. Αλλά κυρίως όχι για το χαρτοφυλάκιό του.
Προτεραιότητες φίλε, προτεραιότητες. Τι είπες; Είσαι βουλευτής; Χα! Και τι μ’ αυτό; Εσύ ρε φίλε πας κάθε μέρα στην δουλειά σου; Ναι; Αφού δεν είσαι βουλευτής.